Masaż nóg w Szczecinie

Krew z nóg musi wrócić do serca pod górę, wbrew grawitacji. Pomaga jej w tym tzw. pompa mięśniowa łydki: przy każdym kroku mięśnie łydki ściskają żyły i przepychają krew wyżej, a zastawki w żyłach nie pozwalają jej się cofać. Gdy stoisz w miejscu albo siedzisz godzinami, ta pompa prawie nie pracuje. Krew i płyn tkankowy zalegają w dolnych partiach, a nogi stają się ciężkie, ciepłe i nabrzmiałe. Dlatego najbardziej cierpią osoby, które stoją w miejscu, a nie te, które dużo chodzą — ruch to dla żył sprzymierzeniec.

Do tego dochodzi zmęczenie samych mięśni. Łydki stojącej osoby pracują cały dzień w małym napięciu, a uda biegacza powtarzają ten sam ruch tysiące razy. Mięsień, który długo nie odpoczywa, robi się twardy i tkliwy. Upał, ciasne obuwie, wysokie obcasy i mało wody w ciągu dnia potęgują problem. Dlatego ciężkie nogi to zwykle mieszanka dwóch rzeczy: zastoju płynów i przeciążonych mięśni — a od proporcji zależy, który masaż wybrać. Warto zauważyć, kiedy nogi są najcięższe: rano, wieczorem, po treningu czy po podróży — to cenna wskazówka przy wyborze zabiegu.

Zrób prosty test trzech pytań. Po pierwsze: czy po naciśnięciu palcem skóry nad kostką wieczorem zostaje na chwilę dołek. Po drugie: czy skarpetki zostawiają głęboki ślad, a buty pod koniec dnia są ciaśniejsze. Po trzecie: czy uczucie ciężkości mija po nocy z nogami lekko uniesionymi. Jeśli odpowiadasz trzy razy „tak”, przeważa zastój płynów i lepszym kierunkiem jest masaż limfatyczny. W masażu limfatycznym ruchy są lekkie i powolne, bo naczynia chłonne leżą tuż pod skórą i mocny nacisk mógłby je uciskać.

Jeśli natomiast czujesz twarde, tkliwe pasma w łydce lub udzie, nogi bolą bardziej po wysiłku niż po staniu, a przy skłonie ciągnie Cię tył ud, przeważa przeciążenie mięśni. Wtedy sprawdzi się masaż klasyczny nóg z wyraźniejszym naciskiem. Bywa, że potrzebujesz obu rzeczy — wtedy powiedz nam o tym przy rezerwacji, a doradzimy, od czego zacząć. Pamiętaj, że obrzęk tylko jednej nogi to sygnał do lekarza, nie do masażysty. Na wizycie i tak sprawdzimy, jak reagują tkanki, a jeśli uznamy, że lepszy będzie inny zabieg, powiemy o tym wprost.

Każdy styl dnia zostawia w nogach inny ślad. U biegaczy najczęściej przeciążona jest boczna strona uda, łydki i ścięgno Achillesa, a także pośladki, które stabilizują miednicę przy każdym kroku. U osób pracujących na stojąco cierpią przede wszystkim podeszwy stóp i łydki — to one cały dzień utrzymują ciało w pionie. Dla nich ważna jest dokładna praca na stopie, bo jej zmęczenie przenosi się wyżej. U nich masaż zaczyna się zwykle od podeszwy i stawu skokowego, a dopiero potem przechodzi wyżej, na łydki i uda.

Kierowcy i osoby siedzące mają inny problem: skrócone zginacze bioder, napięty tył ud i słabo ukrwione łydki. Tu masaż obejmuje często też okolice bioder i pośladków, a po zabiegu warto rozciągnąć przód uda. Rowerzyści z kolei zwykle mają mocno napięty przód uda i okolice kolana. Dlatego na początku wizyty pytamy, czym się zajmujesz i jak spędzasz czas — od tego zależy, gdzie spędzimy najwięcej minut. Jeśli Twój dzień łączy kilka takich obciążeń, na przykład pracę na stojąco i bieganie, ułożymy czas tak, żeby starczyło na najważniejsze miejsca.

Najprostszy nawyk to ruch w ciągu dnia. Jeśli pracujesz przy biurku, co godzinę wstań i przejdź się choćby do kuchni. Jeśli stoisz, przenoś ciężar z nogi na nogę i co jakiś czas wspinaj się na palce kilkanaście razy — to uruchamia pompę łydki. Wieczorem połóż się na kilka minut z nogami opartymi wyżej niż serce, na przykład na poduszkach lub o ścianę. Pomaga też unikanie długiego siedzenia z nogą założoną na nogę, które dodatkowo utrudnia przepływ krwi w udach i pod kolanami.

Zadbaj o buty: miękka, elastyczna podeszwa i wygodny przód ulżą stopom bardziej niż niejeden masaż. Pij wodę równo przez cały dzień, a po treningu rozciągnij łydki i uda, trzymając każdą pozycję spokojnie przez kilkadziesiąt sekund. Jeśli lubisz automasaż, rolowanie stopy na piłeczce i łydek dłońmi od kostki w górę to dobre uzupełnienie wizyt. Masaż raz na kilka tygodni z takimi nawykami działa dłużej niż ten sam masaż bez nich. Wystarczą dwa, trzy takie nawyki wprowadzone na stałe, żeby po kilku tygodniach zauważyć różnicę.

Zaraz po masażu nogi zwykle są cieplejsze i lżejsze, a stopy wyraźniej czują podłogę. Część osób odczuwa też przyjemne zmęczenie, jakby po długim spacerze. Wstawaj ze stołu powoli — po dłuższym leżeniu ciało potrzebuje chwili, żeby wrócić do pionu. Jeśli możesz, wróć do domu pieszo albo przejdź choćby kawałek drogi. Spokojny ruch pozwala łydkom od razu podjąć pracę, którą masaż im ułatwił. Nie przejmuj się, jeśli pierwszego dnia nogi wydają się trochę zmęczone — to częsta reakcja.

Następnego dnia mięśnie, nad którymi pracowałyśmy mocniej, mogą być lekko tkliwe w dotyku — podobnie jak po wysiłku, którego dawno nie było w Twoim tygodniu. To zwykle mija samo w ciągu dnia lub dwóch. Pomagają wtedy woda, ciepły prysznic i zwykły ruch, a nie leżenie bez przerwy. Zapamiętaj, które miejsca czuć najbardziej — to dobra informacja na kolejną wizytę, bo pokazuje, gdzie napięcie było największe.

Są też sygnały, o których warto powiedzieć przy następnej wizycie: siniak, tkliwość utrzymująca się dłużej niż kilka dni albo wrażenie, że nacisk był za mocny. Wtedy następnym razem pracujemy łagodniej. Jeśli zaś pojawi się obrzęk tylko jednej nogi, ból i ocieplenie łydki, nie czekaj na wizytę u nas — to sprawa dla lekarza. Najczęściej jednak jedyną pamiątką po masażu jest po prostu lżejszy krok.