Pierwszy masaż w życiu — w Szczecinie bez stresu

Przygotowanie jest prostsze, niż myślisz. Weź prysznic w domu, ale nie musisz golić nóg ani robić niczego specjalnego — skóra i owłosienie nie przeszkadzają w masażu. Zjedz lekki posiłek najpóźniej godzinę lub dwie przed wizytą, bo leżenie na brzuchu z pełnym żołądkiem nie jest przyjemne. Ubierz się wygodnie, w coś, co łatwo zdjąć i założyć. Biżuterię z szyi i nadgarstków lepiej zostawić w domu. Perfumy i mocny balsam tego dnia lepiej sobie odpuścić.

Przyjdź kilka minut wcześniej, żeby nie wchodzić na stół zdyszanym. Jeśli masz wyniki badań albo listę przyjmowanych leków, weź je ze sobą. Pomyśl też wcześniej, czego oczekujesz: odpocząć, rozluźnić kark, po prostu sprawdzić, jak to jest. Nie musisz znać nazw technik ani mięśni — wystarczy, że powiesz własnymi słowami, co czujesz i gdzie. Resztą zajmiemy się my. Jeśli się denerwujesz, powiedz to na początku — wtedy jeszcze dokładniej będziemy opowiadać, co robimy.

Najpierw krótka rozmowa: o zdrowie, ciążę, urazy, leki i o to, czego oczekujesz. Potem wychodzimy, a Ty w spokoju się rozbierasz i kładziesz pod ręcznikiem, zwykle na brzuchu, z twarzą w otworze stołu. Masaż zaczyna się od głaskania na ciepłym oleju, które rozgrzewa skórę. Dopiero potem przychodzi rozcieranie i ugniatanie — każda technika sięga odrobinę głębiej niż poprzednia, więc ciało ma czas się przyzwyczaić. Jeśli coś Ci nie odpowiada już na tym etapie, mów od razu.

W połowie masażu poprosimy Cię o obrócenie się na plecy, a ręcznik przytrzymamy tak, żeby nic się nie odsłoniło. Masujemy wtedy nogi, ramiona, dłonie, a często też kark i głowę. Na koniec chwila ciszy, potem możesz spokojnie usiąść i napić się wody. Nie wstawaj gwałtownie — po masażu może lekko zakręcić się w głowie, szczególnie gdy rozluźnienie było głębokie. Ubieranie się też odbywa się w spokoju — wychodzimy z sali, a Ty nie musisz się spieszyć.

Najważniejsza zasada pierwszego masażu brzmi: mów. Zbyt mocny nacisk, chłodne dłonie, za głośna muzyka, łaskotki, ból w nieoczekiwanym miejscu, niewygodne ułożenie głowy — każdą z tych rzeczy da się poprawić w kilka sekund. Wystarczą proste słowa: „delikatniej”, „mocniej”, „tu nie”, „zimno mi”. Dla nas to zwyczajna informacja, a nie krytyka. Nie musisz niczego wytrzymywać, żeby wypaść dobrze. Często najwięcej uwag pada w pierwszych minutach masażu, a potem zostaje już tylko spokojne leżenie i odpoczynek.

Zdarza się, że w trakcie masażu pojawiają się emocje, chce się śmiać albo płakać, burczy w brzuchu, ktoś zasypia i zaczyna chrapać. To wszystko jest normalne i zdarza się częściej, niż myślisz — ciało, które się rozluźnia, czasem reaguje w nieoczekiwany sposób. Jeśli jednak poczujesz się źle, na przykład pojawią się zawroty głowy, duszność czy nagły ból, powiedz od razu. Przerwiemy masaż. Twoje bezpieczeństwo jest zawsze ważniejsze niż dokończenie zabiegu zgodnie z planem.

Po masażu wiele osób czuje ciepło, senność i lekkość. Pij tego dnia więcej wody, odpuść ciężki trening i, jeśli możesz, zaplanuj spokojny wieczór. Następnego dnia miejsca, nad którymi pracowałyśmy dłużej, mogą być lekko tkliwe — podobnie jak po aktywnym dniu. To zwykle mija w ciągu doby lub dwóch. Jeśli ból jest ostry albo narasta, zadzwoń do nas. Gorąca kąpiel, sauna czy intensywny trening mogą poczekać do następnego dnia, a ciało podziękuje Ci za spokojny spacer.

Po pierwszej wizycie łatwiej zdecydować, co dalej. Jeśli najbardziej spodobało Ci się rozluźnienie pleców, kolejny raz może być krótszy i skupiony właśnie na nich. Jeśli zachwycił Cię sam spokój, spróbuj masażu relaksacyjnego, wolniejszego i łagodniejszego. Przy napięciach, które wracają, dobrze działa seria kilku masaży co 7–10 dni. Powiedz nam, co czujesz po zabiegu — doradzimy bez namawiania na siłę. Rezerwację kolejnej wizyty zrobisz w Booksy wtedy, kiedy uznasz to za potrzebne.

Lekkie zdenerwowanie przed pierwszym masażem jest zupełnie naturalne. Idziesz w nowe miejsce, do osoby, której nie znasz, i nie wiesz do końca, jak się zachować. Pomaga nazwanie tego, co konkretnie niepokoi. Rozbieranie? Dotyk obcej osoby? Obawa, że będzie bolało, albo że nie będziesz wiedzieć, co powiedzieć? Kiedy obawa ma nazwę, łatwiej o niej wspomnieć na początku wizyty i łatwiej znaleźć na nią prostą odpowiedź.

Dzień wcześniej nie planuj zbyt wiele i postaraj się wyspać. W dniu wizyty wyjdź z domu z zapasem czasu, żeby nie biec przez miasto. W poczekalni albo jeszcze w samochodzie zrób kilka spokojnych oddechów z wydłużonym wydechem — powolny wdech nosem, jeszcze wolniejszy wydech ustami. Taki oddech nie jest magiczną metodą, ale daje ciału sygnał, że może zwolnić. Możesz do niego wrócić także na stole, gdy poczujesz, że się spinasz.

Pamiętaj, że masz wpływ na przebieg wizyty. Możesz poprosić o ciszę albo o rozmowę, o cieplejsze przykrycie, o pominięcie jakiejś części ciała. Jeśli w trakcie poczujesz, że potrzebujesz przerwy, wystarczy powiedzieć. Często obawy mijają już w pierwszych minutach, gdy ciało zaczyna się rozgrzewać, a Ty widzisz, że wszystko dzieje się spokojnie i z szacunkiem dla Twoich granic.