Zamiast masażu tajskiego — masaż balijski w Szczecinie

Masaż tajski wyrasta z tradycji, w której mieszają się wpływy indyjskie, chińskie i buddyjskie. Opiera się na wyobrażeniu linii energetycznych biegnących przez ciało, wzdłuż których terapeuta uciska punkty. Klient leży w luźnym ubraniu na macie, a masujący porusza się wokół niego i używa ciężaru własnego ciała. Dłonie, kciuki, łokcie, kolana i stopy pozwalają mu wywierać duży nacisk bez wysiłku mięśni. Warto też wiedzieć, że w Tajlandii masaż ten ma wiele odmian, od łagodnych po bardzo intensywne. To, co w Europie nazywa się masażem tajskim, bywa więc różne w zależności od miejsca.

Drugą połowę tradycyjnej sesji zajmuje rozciąganie. Terapeuta prowadzi ciało w skręty, skłony i wygięcia, czasem unosi klienta lub układa go na swoich nogach. Wiele osób porównuje to do jogi, w której ktoś inny wykonuje pracę za Ciebie. Dla jednych jest to bardzo przyjemne, dla innych — zbyt intensywne, szczególnie przy sztywnych stawach, bólach kręgosłupa czy po urazach. Właśnie dlatego warto wiedzieć, czego szukasz, zanim wybierzesz zabieg. Jeśli miałeś lub miałaś kiedyś masaż tajski i coś Ci w nim nie odpowiadało, powiedz nam o tym. Pomoże to ustawić masaż balijski tak, żeby wziąć z tamtego doświadczenia to, co dobre.

Oba masaże łączy akupresura, praca wzdłuż mięśni i elementy rozciągania. Oba pochodzą z Azji Południowo-Wschodniej i mają wspólne korzenie w tradycjach leczniczych regionu. Oba też zostawiają uczucie rozluźnienia połączone z energią, a nie sennością. Jeśli lubisz w masażu tajskim wyraźne uciski i wrażenie, że ciało zostało porządnie rozruszane, w masażu balijskim znajdziesz wiele z tych doznań. Wspólne jest też to, że oba masaże obejmują całe ciało, od stóp po głowę, a nie tylko wybrane partie. To odróżnia je od krótkich masaży skupionych na plecach czy karku.

Różnice są praktyczne. Balijski odbywa się na stole, bez ubrania, na ciepłym oleju, a masażystka pracuje głównie dłońmi i kciukami. Rozciąganie jest łagodne i krótsze — rozluźnia ramiona, nogi i plecy, ale nie wygina ciała w pełne pozycje. Tempo jest wolniejsze, a koniec zabiegu wyciszający. To dobry wybór, gdy chcesz głębokiej pracy, ale bez akrobacji i bez leżenia na podłodze. Olej ma jeszcze jedną zaletę: pozwala na ruchy przesuwne, które rozgrzewają skórę i mięśnie, zanim przyjdzie czas na uciski. Ciało łatwiej wtedy przyjmuje głębszą pracę.

Masaż balijski sprawdza się u osób, które są sztywne i nie lubią, gdy ktoś forsuje ich zakres ruchu. Pasuje też tym, którzy mają za sobą dawny uraz kolana, barku czy kręgosłupa i wolą, żeby rozciąganie było pod kontrolą. Dobrze odnajdują się w nim osoby, dla których masaż relaksacyjny jest za delikatny, a leczniczy — zbyt techniczny. Leżenie na stole z otworem na twarz jest też wygodniejsze dla szyi niż leżenie na macie. Masaż balijski wybierają też osoby, które po prostu chcą spróbować czegoś innego niż klasyczny masaż, ale nie są gotowe na intensywność tajskiego. To dobry punkt wyjścia do poznania masaży orientalnych.

Jeśli natomiast najbardziej zależy Ci na pełnym, intensywnym rozciąganiu, uczciwie mówimy, że w balijskim tego nie dostaniesz. Wtedy warto rozważyć regularne zajęcia jogi lub stretchingu i traktować masaż jako uzupełnienie. Gdy szukasz przede wszystkim mocnej pracy na bolesnych mięśniach, lepiej sprawdzi się masaż sportowy. A jeśli chcesz płynności i otulenia, zajrzyj do opisu lomi lomi. Jeśli nie możesz się zdecydować, opowiedz nam przy rezerwacji lub na początku wizyty, czego oczekujesz. Wspólnie ustalimy, który zabieg najlepiej odpowie na Twoje potrzeby.

Po masażu z akupresurą i rozciąganiem ciało jest rozgrzane, a stawy pracują swobodniej. Daj sobie kilka minut, zanim wstaniesz ze stołu, i nie spiesz się z ubieraniem. Tego dnia unikaj ciężkiego treningu, za to krótki spacer dobrze utrwala uczucie lekkości. Olej zostaje na skórze przez jakiś czas, więc weź ubranie, którego nie szkoda — wiele osób woli zmyć go dopiero wieczorem. Wypij tego dnia trochę więcej wody i zjedz coś lekkiego. Część osób po masażu z akupresurą czuje się lekko senna, inni przeciwnie — mają więcej energii. Obie reakcje są normalne.

Jeśli spodobało Ci się łagodne rozciąganie, przenieś je do codzienności. Rano zrób kilka spokojnych skłonów i skrętów tułowia, wieczorem połóż się na plecach i przyciągnij kolana do klatki piersiowej. Wystarczy pięć minut dziennie. Gdy po kilku tygodniach znów poczujesz, że ciało się usztywnia, to dobry moment na kolejną wizytę. Wiele osób wraca na masaż balijski co miesiąc, inni traktują go jako okazjonalny reset. Zanotuj też, po ilu dniach napięcie zaczęło wracać. Ta informacja pomoże zaplanować kolejne wizyty w rytmie, który pasuje do Twojego ciała i trybu życia.

Akupresura w masażu balijskim polega na uciskaniu wybranych miejsc kciukami i dłońmi. W napiętych mięśniach taki ucisk bywa wyraźny, a nawet lekko nieprzyjemny — i to jest w porządku, dopóki możesz swobodnie oddychać i nie napinasz się w obronie. Sygnałem, że trzeba zmniejszyć nacisk, jest wstrzymany oddech, zaciśnięte dłonie albo chęć ucieczki spod ręki masażystki. Wtedy powiedz po prostu „lżej”.

Przy rozciąganiu zasada jest podobna. Przyjemne uczucie ciągnięcia w mięśniu jest w porządku, ale ostry, kłujący ból w stawie albo wrażenie, że coś „przeskakuje”, to znak, żeby od razu przerwać. Nie zakładaj, że im dalej, tym lepiej. Jeśli któryś ruch budzi Twój niepokój, na przykład ze względu na kolano czy bark, powiedz to od razu — możemy go pominąć albo wykonać w mniejszym zakresie.

Wystarczą krótkie słowa: „mocniej”, „lżej”, „tu dobrze”, „tego nie”. Masażystka nie odbierze tego jako krytyki — to dla niej najprostsza wskazówka, jak dopasować pracę do Twojego ciała. Pamiętaj też, że odczucia mogą się zmieniać w trakcie jednej wizyty. Miejsce, które na początku było bardzo wrażliwe, po kilku minutach rozgrzewania często przyjmuje głębszą pracę. Mów więc nie tylko na początku, ale za każdym razem, gdy coś się zmienia.